Banan – indeks glikemiczny i węglowodany. Czy cukrzyk może jeść banany?

Awatar Magdalena Bród

Opublikowano Zaktualizowano

3 min czytania

Banan indeks glikemiczny – jak wpływa na poziom glukozy?
Spis treści (5)
  1. Indeks glikemiczny banana
  2. Ile węglowodanów ma banan?
  3. Czy cukrzyk może jeść banany?
  4. Banan przy niedocukrzeniu i przed wysiłkiem
  5. Na co uważać

W skrócie

  • Banan ma IG ok. 51 – niski, na granicy średniego. Im bardziej dojrzały (z brązowymi plamkami), tym szybciej podnosi cukier.
  • 100 g miąższu to ok. 20 g węglowodanów przyswajalnych i 2,6 g błonnika. Średni banan (ok. 120 g bez skórki) ma ok. 24 g, czyli 2,4 WW.
  • Cukrzyk może jeść banany: najlepiej pół lub mały banan na raz, z jogurtem, orzechami lub w owsiance.
  • Chipsy bananowe to zupełnie inny produkt: ok. 51 g węglowodanów i 520 kcal w 100 g.

Banan to jeden z najczęściej „zakazywanych” owoców przy cukrzycy, choć ma niski indeks glikemiczny. Problemem jest raczej porcja i dojrzałość niż sam owoc. Poniżej liczby i praktyczne zasady.

Indeks glikemiczny banana

ProduktIG
banan dojrzały51 (niski)
jabłko36 (niski)
pomarańcza43 (niski)
mango51 (niski)
ananas59 (średni)
arbuz76 (wysoki)

Dojrzałość ma duże znaczenie. Zielonkawy banan zawiera dużo skrobi opornej, która prawie się nie trawi. W miarę dojrzewania skrobia zamienia się w cukry, a banan zaczyna podnosić glukozę szybciej. W badaniu u osób z cukrzycą typu 2 dojrzałe banany dawały wyraźnie wyższą glikemię po jedzeniu niż niedojrzałe (Hermansen i wsp. 1992).

Ile węglowodanów ma banan?

PorcjaWęglowodany przyswajalneBłonnikWW
100 g miąższu20,2 g2,6 g2,0
mały banan (ok. 100 g bez skórki)ok. 20 g2,6 g2,0
średni banan (ok. 120 g bez skórki)ok. 24 g3,1 g2,4
duży banan (ok. 140 g bez skórki)ok. 28 g3,6 g2,8
pół średniego bananaok. 12 g1,6 g1,2
chipsy bananowe, garść (30 g)ok. 15 g2,3 g1,5

Banan ze skórką waży ok. 1/3 więcej. Jeśli ważysz go w całości, odejmij ok. 35% na skórkę.

Czy cukrzyk może jeść banany?

Tak. W dużych badaniach kohortowych jedzenie całych owoców wiązało się z niższym albo niezmienionym ryzykiem cukrzycy typu 2 (Muraki i wsp. 2013). Przy cukrzycy liczy się to, ile węglowodanów zjesz na raz i z czym.

  • Mniejsza porcja: pół banana lub mały banan zamiast dużego.
  • Mniej dojrzały: żółty bez brązowych plamek, lekko zielonkawy przy końcach.
  • Z białkiem lub tłuszczem: z jogurtem naturalnym, skyrem, masłem orzechowym, garścią orzechów.
  • Jako część posiłku, np. w owsiance zamiast miodu – przepisy we wpisie owsianka dla cukrzyka.

Banan przy niedocukrzeniu i przed wysiłkiem

Banan podnosi cukier wolniej niż glukoza, więc nie nadaje się do leczenia niedocukrzenia – najpierw tabletki z glukozą lub sok, a banan ewentualnie potem, żeby cukier znowu nie spadł. Zasady opisuję we wpisie o hipoglikemii. Przed dłuższym wysiłkiem banan bywa za to dobrą przekąską, bo daje węglowodany rozłożone w czasie.

Na co uważać

  • Bardzo dojrzałe banany, np. w koktajlach czy bananowym chlebku, podnoszą cukier szybko.
  • Koktajle. Zmiksowany banan z sokiem to łatwo 40–50 g węglowodanów w szklance.
  • Chipsy bananowe są smażone i często słodzone – to przekąska, nie owoc.
  • Choroba nerek. Banany mają dużo potasu (ok. 360 mg w 100 g). Przy zaawansowanej chorobie nerek ilość ustal z lekarzem.

Rozmawiaj z diabetologiem. Dzielę się wiedzą i swoim doświadczeniem, ale ilość węglowodanów w posiłkach, dawki insuliny i dietę zawsze dopasuj ze swoim lekarzem lub dietetykiem.

Źródła

  1. U.S. Department of Agriculture, FoodData Central, FDC ID 173944. fdc.nal.usda.gov
  2. U.S. Department of Agriculture, FoodData Central, FDC ID 168849. fdc.nal.usda.gov
  3. Atkinson F.S., Foster-Powell K., Brand-Miller J.C. International tables of glycemic index and glycemic load values: 2008. Diabetes Care 2008;31(12):2281–2283. doi.org/10.2337/dc08-1239
  4. Hermansen K. i wsp. Influence of ripeness of banana on the blood glucose and insulin response in type 2 diabetic subjects. Diabet Med 1992;9(8):739–743.
  5. Muraki I. i wsp. Fruit consumption and risk of type 2 diabetes: results from three prospective longitudinal cohort studies. BMJ 2013;347:f5001.

Więcej o mnie i o tym, jak piszę

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *