Ten sam czas marszu, inny efekt? W badaniu opublikowanym 18 listopada 2026 r. w czasopiśmie „Obesity” kilka krótkich, energicznych spacerów w ciągu dnia korzystniej wpływało na tolerancję glukozy i wahania cukru niż jeden 45-minutowy marsz. Badanie dotyczyło osób z nadwagą lub otyłością, które nie miały rozpoznanej cukrzycy, ale prowadziły siedzący tryb życia – czyli grupy o zwiększonym ryzyku cukrzycy typu 2.
W skrócie
- Randomizowane badanie: 30 dorosłych z nadwagą lub otyłością, siedzących ponad 6 godzin dziennie (bez cukrzycy).
- Obie grupy maszerowały 45 minut dziennie, 5 dni w tygodniu, przez 6 tygodni – jedna w krótkich odcinkach rozłożonych na cały dzień, druga w jednym ciągu.
- Krótkie spacery dały korzystniejsze zmiany w teście tolerancji glukozy oraz w pomiarach CGM: więcej czasu w zakresie docelowym i mniejsze wahania glikemii.
- Żaden wariant nie poprawił wrażliwości na insulinę.
- To małe, krótkie badanie – wyniki nie dotyczą bezpośrednio osób z cukrzycą typu 1 ani typu 2.
Jak wyglądało badanie
Badanie przeprowadzili naukowcy z University of Colorado Anschutz Medical Campus i francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych (CNRS); autorką korespondencyjną jest dr Audrey Bergouignan. Wzięło w nim udział 30 osób (16 kobiet i 14 mężczyzn) w średnim wieku 34 lat, ze średnim BMI 29,5 kg/m². Wszyscy deklarowali, że siedzą ponad 6 godzin dziennie.
Uczestników przydzielono losowo do dwóch grup. Obie miały wykonywać 45 minut szybkiego marszu dziennie przez 5 dni w tygodniu przez 6 tygodni. Pierwsza grupa rozkładała tę aktywność na krótkie odcinki w ciągu dnia, przerywając nimi siedzenie. Druga maszerowała raz dziennie, 45 minut bez przerwy. Według autorów łączna aktywność i wydatek energetyczny zmieniły się w obu grupach podobnie, ale tylko krótkie spacery skróciły okresy długiego siedzenia.
Przed i po 6 tygodniach wykonano dożylny test tolerancji glukozy (IVGTT), a glikemię w codziennym życiu mierzono systemem ciągłego monitorowania glukozy (CGM).
Wyniki
W grupie krótkich spacerów pole pod krzywą glukozy w teście IVGTT zmniejszyło się wyraźniej niż w grupie jednego marszu. W pomiarach CGM osoby z tej grupy spędzały więcej czasu w zakresie docelowym (iloraz szans 7,2 w porównaniu z drugą grupą), a współczynnik zmienności glikemii obniżył się o 4,4 punktu procentowego bardziej. Wrażliwość na insulinę nie poprawiła się w żadnej z grup.
Autorzy podsumowują, że przy tej samej łącznej dawce ruchu częste przerywanie siedzenia daje korzystniejsze zmiany tolerancji glukozy i wahań glikemii niż jeden dłuższy wysiłek. Dr Bergouignan w komunikacie zwraca uwagę, że liczy się nie tylko ilość ruchu, ale też jego rozłożenie w ciągu dnia.
Co to oznacza w praktyce
Wyniki dotyczą młodych dorosłych z nadwagą lub otyłością, bez cukrzycy, i opierają się na 30 osobach obserwowanych przez 6 tygodni. Nie wiadomo, czy podobny efekt wystąpi u osób z cukrzycą, które przyjmują insulinę lub inne leki obniżające glukozę – u nich każdy wysiłek może też zwiększać ryzyko hipoglikemii. Badanie wpisuje się jednak w szerszy kierunek zaleceń: oprócz regularnych ćwiczeń warto ograniczać długie okresy siedzenia. Praktyczne pomysły na więcej ruchu w ciągu dnia są w tekście Jak wprowadzić aktywny styl życia w codzienność, a o zapobieganiu cukrzycy – w artykule Profilaktyka cukrzycy typu 2.
Rozmawiaj z diabetologiem. Zmiany w leczeniu, dawkach i sprzęcie omów ze swoim lekarzem.
Źródła
- Pinto A.J., De Jong N.P., Broussard J.L., …, Bergouignan A., Interrupting Prolonged Sitting Improves Glucose Regulation More Than Continuous Walking in Adults With Overweight/Obesity, Obesity, 18.11.2026. DOI: 10.1002/oby.70349 (ClinicalTrials.gov NCT02998892)
- Wiley / The Obesity Society, komunikat prasowy „Are multiple short walks better than one long walk for controlling blood sugar?”, 18.11.2026. eurekalert.org/news-releases/1151567
- Rynek Zdrowia (PAP), Krótkie, ale częste spacery lepsze dla cukrzyków, 20.11.2026. rynekzdrowia.pl
Dodaj komentarz